Güney Korede cebimde 30 dolar, Hongdaede bileklik sattım

Malezyadan sonra Güney Koreye gitmeye karar verdim. Yanımda yaklaşık 440 dolar vardı, 200 dolarını uçak biletine verdim. Koreye indiğimde cebimde 250 dolar gibi bir para vardı.

Korede toplamda 3 ay kaldım.

Cebimde 30 dolar

İlk gece bir hostelde kaldım ama oraya paramın yetmeyeceğini hemen anladım. Sonra Incheonda çok ucuz bir hostel buldum, Disco Pang Pang. Parti hosteli, baya değişik bir yerdi, videoları da var kanalımda. Bir aylık konaklama için 200 dolar ödedim.

Hesabı yaparken hostele gidiş masrafını ve ilk geceyi unutmuşum. Hepsi düşünce cebimde 30 dolar gibi bir para kaldı.

Bir ay yatacak yerim vardı ama yemek yiyecek param neredeyse yoktu. O sıra online bir işe girmiştim, maaşımı alana kadar idare etmem lazımdı. Gittim 30 dolara bir sürü noodle, bir sürü yumurta aldım. Dedim bunlarla idare edeceğim.

Baktım idare edemiyorum. Yumurtam bitecek, noodleım bitecek, maaşın gelmesine daha 10 gün var. Aileme yazsam belki biraz para gönderirlerdi, en azından dönüş biletimi alırdım. Bir süre bununla boğuştum.

Sonra aklıma kredi kartım geldi. AliExpressten 100 tane bileklik sipariş ettim. Daha önce hiç bileklik satmamıştım. Hele Güney Korede, hiç tanımadığım insanların karşısında sokağa oturmak bambaşka bir işti.

Hongdae Street

Bileklikler gelince Seulün en işlek yerlerinden Hongdae Streete gittim. Sırtımda çantam, elimde kartondan bir yazı. Kartonda hem Korece hem İngilizce şöyle yazıyordu. Kendi yaptığım bileklikleri satarak dünyayı geziyorum, destek olmak isterseniz bir tane alabilirsiniz, istemezseniz bir merhaba demeniz yeterli. Altında da Instagram hesabım.

Kendi yaptığım dediğime bakmayın, AliExpressten gelmişlerdi. Satış yalanı işte, o da benim ufak yalanım.

İnsanlar önümden akıp gidiyordu, ben bir türlü bileklikleri yere seremiyordum. Ya bana bakarlarsa, ya dalga geçerlerse, ya kimse almazsa.

Tam o sırada yanıma iki Koreli geldi, bir kız ve bir erkek. Elimdeki kartonu görünce ne yaptığımı sordular. Kız kartonu okudu, harika dedi, peki neyi bekliyorsun. Utanıyorum dedim.

Gülerek utanmamam gerektiğini söyledi. Yanımdaki mermer oturma yerine oturdular, ben de yanlarına geçtim. Bir havlu serip bileklikleri hızlıca dizdim. Arada başımı kaldırıp geçenlere bakıyordum. Bir süre sonra fark ettim ki kimsenin umurunda değildim, herkes kendi işine bakıyordu. İçimden lan kimse bakmıyor ki, hadi devam et dedim.

Biraz sohbet ettik. Paramın olmadığını, restorana gidecek halim bile olmadığını söyledim. Numaramı alıp gittiler. Sonradan arkadaşlarımdan öğrendim ki bunlar turistleri kandırıp restorana götüren, yemek ısmarlatan tiplermiş. Tekrar yazdıklarında cevap vermedim.

5 bin won

Onlar gittikten sonra bir saat boyunca neredeyse kimse gelmedi. Ben her geçen dakika biraz daha küçülüyordum. Mesele sadece bileklik satmak değildi. Hostele dönecek param yoktu. Hostel 18 kilometre uzaktaydı, yolun bir kısmı da otobandı. Lan ben şimdi nasıl döneceğim diye düşünürken biri geldi, bilekliklere baktı ve bir tane aldı.

5 bin won.

O kağıt elime değdiği an dönüş param çıkmıştı. Hayatımda aldığım en anlamlı paralardan biriydi. O kadar sevindim ki alan kişiye bir bileklik de hediye ettim.

Ardından bir kişi daha geldi, sonra bir kişi daha. Günün sonunda 60 bin won kazanmıştım. 10 bin wonunu ertesi gün yine gelebilmek için ulaşım kartıma yükledim, kalanıyla markete gittim. Noodle, yumurta, ekmek aldım. Ekmek bile benim için pahalıydı, tanesi 5 bin won civarındaydı. Bir de haftalardır rafta görüp alamadığım Kore içeceklerinden aldım.

Hostele dönünce üç paket noodle, üç yumurta yaptım, yanına içeceğimi koydum. Dışarıdan bakan için sıradan bir yemek. Oh be, dünya varmış.

İnşaat

Hostelde inşaatta çalışan Türklerle tanışmıştım. Bir süre sonra bana da iş teklif ettiler, kabul ettim.

Korede turist girişiyle çalışmaya izin yok. Ama oraya giden gezginlerin çoğu böyle yapıyor. Bir gezgin Koreye gidip 3 ay video atmıyorsa bilin ki çalışıyordur :D Çok tasvip etmesem de mecburen çalıştım. Günlük 120 bin won kazanıyordum, o zamanın kuruyla 86 dolar gibi. Paramı biriktirmeye başladım, arada bileklik satmaya da devam ediyordum.

Birkaç hafta önce dönüş parasını nasıl bulacağımı düşünüyordum, şimdi kendi paramı kazanıyordum. Tanımadığım bir ülkede, cebimde neredeyse hiç para yokken kendi başıma bir çözüm bulmuştum. Artık sadece ben de yapabilirim demiyordum, yapabildiğimi görüyordum.

İnşaat kolay değildi. Uzun saatler çalışıyor, akşam kendimi yatağa zor atıyordum. Ama kafamda tek bir şey dönüyordu, Filipinler. Oslobda balina köpek balıklarıyla yüzmek.

Güney Koreye gidecekler için bilmen gerekenler

Vize ve K ETA

• Türk vatandaşları Güney Koreye 90 güne kadar vizesiz gidebiliyor.
• Ama uçağa binmeden önce K ETA denen elektronik seyahat izni alman gerekiyor. Ücreti 10 bin won, yani 7 dolar civarı. En az 72 saat önce başvur, genelde bir gün içinde sonuçlanıyor.
• Sadece resmi siteden başvur, k-eta.go.kr. Daha pahalıya satan aracı siteler var.
• Onay 3 yıl geçerli, pasaportunun süresi daha önce bitiyorsa o tarihe kadar.
• 17 yaşından küçükler ve 65 yaşından büyükler muaf.
• Kurallar sık değişiyor, gitmeden siteden kontrol et.

Para

• Kore parası won. Kart neredeyse her yerde geçiyor, markette bile kartla ödüyorsun.
• Nakit lazım olursa üstünde Global ATM yazan makineleri kullan, yabancı kartlar onlarda çalışıyor. Her ATM yabancı kart kabul etmiyor.
• Kartla öderken ya da para çekerken TL mi won mu diye sorarsa won seç.

Ulaşım

• Havalimanına inince ilk iş T money kartı al, marketlerde satılıyor. Metro, otobüs, hatta bazı taksiler bu kartla. Kartı nakitle markette ya da istasyondaki makinelerde dolduruyorsun.
• Incheon havalimanından Seule AREX treniyle gidiliyor.
• Google Haritalar Korede yol tarifinde düzgün çalışmıyor. Naver Map ya da KakaoMap indir, metro ve otobüs saatlerine kadar her şey orada.
• Taksi çağırmak için Kakao T kullanılıyor.

SIM kart

Havalimanında turist SIM ya da eSIM satılıyor. Operatörler SK Telecom, KT ve LG U Plus. Pasaportunla alıyorsun.

Konaklama

Uzun kalacaksan hostellere aylık fiyat sor. Gecelik fiyatın çok altında aylık anlaşma yapılabiliyor, ben Incheonda bir ayı 200 dolara kaldım.

Görülecek yerler

• Hongdae. Sokak müzisyenleri, barlar, gece hayatı. Akşamları çok kalabalık oluyor.
• Myeongdong. Sokak yemekleri için.
• Gyeongbokgung Sarayı. Hanbok giyersen girişi ücretsiz. Sarayın etrafında hanbok kiralayan bir sürü yer var.
• Bukchon Hanok Köyü. Eski Kore evleri. İnsanlar hâlâ burada yaşıyor, sessiz ol.
• Incheon, Gyeyang Dağı. Şehirden kaçıp doğa yürüyüşü yapmak istersen.